Hazan Yaprakları

kimi zaman şiir kimi zaman ağıttın dilimde …

Hazan Yaprakları







Yine batıyor güneş,


Nemli gözlerinin elasında.


Gökkuşağı gibi bakışların,


Batıyor Akdeniz’in ufkunda.






Eylül sarısı saçların,


Hazan yaprakları gibi,


Eser kalmadı,


Hazeran gülünden.






Renk verir akşam güneşi,


Bir zeytin ağacının başucundan.


Çatlak dudaklarına nar çiçeği,


Yüreğime gül kurusu hüzün düşer.






Gülüşün yüreğimi ısıtsın,


Bir dal kalmadı tutunacak,


Sevdadan başka.


Soğudu gülü tutan ellerim.

About yazdikcayasiyorum

yazdıkça yaşıyorum
Bu yazı Şiirler içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s